Trip 51 - November 2025

Graag delen Jet, Melle en ik het verhaal van onze rit naar de Pools-Oekraïense grens. 

Nadat we op donderdag ons 9-personen busje konden ophalen, zijn we naar Friesland gereden. Samen met Otto hebben we de bus volgeladen met humanitaire goederen. Van sondevoeding en verband tot dekens en warme truien: de bus werd tot de nok toe gevuld. Otto vertelde hoe hij was begonnen met het verzamelen van goederen om naar Oekraïne te verschepen, wat hem dreef in zijn acties en hoe groot succes zijn onderneming ondertussen is geworden. Een heel inspirerend verhaal en een held van een man! Op vrijdagochtend vertrokken we met de bus richting Polen. In 10 uur reden we naar Wroclaw, waar we zouden overnachten. Wroclaw bleek een mooie stad te zijn en op zaterdagochtend hadden we de tijd om de stad te verkennen. Daarna zijn we weer in de bus gestapt om in 5 uur naar de grens te rijden. Daar werden we opgewacht door een Poolse man die ons hielp bij het uitladen van de bus. Het was indrukwekkend om te zien hoe veel spullen hij verzameld had om naar het front te brengen. Toen de bus leeg was reden we naar ons hotel dichtbij de grens. De volgende dag was een spannende dag. Om 8 uur hadden we afgesproken met de groep Oekraïense vluchtelingen die we mee zouden nemen naar Duitsland. Het regende toen we aankwamen bij de Shelter, en niemand van de groep Oekrainers sprak ook maar een woord Engels. Met de hulp van Google Translate vertaalden we een deel van wat we wilden zeggen, maar het meeste raakte lost in translation. De groep bestond uit drie mannen, twee vrouwen en een meisje van 2 jaar. Een van de mannen was blind en de andere twee erg slecht ter been, dus dat zorgde voor enkele extra uitdagingen tijdens de reis. Gelukkig verliep de rit soepel en voor we het wisten zat de eerste acht uur van de reis erop en waren we aangekomen bij onze overnachting in Maagdenburg. Daar zijn we met de groep uit eten geweest, wat heel speciaal en gezellig was. De volgende ochtend was het nog 4 uur rijden naar Neumünster, waar we de Oekraïers zouden afzetten bij een asielopvang. Toen we daar aankwamen was het moeilijk om afscheid te nemen van de groep, want in twee dagen op elkaars lip zitten in een busje zorgt ervoor dat je snel een band met mensen ontwikkelt. Ze wisten niet wat de toekomst hen zou brengen, maar ze waren opgelucht om in veiligheid te zijn, en dankbaar voor onze hulp. Nadat we afscheid van elkaar hadden genomen reden we nog 5 uur door naar Groningen, waar we onze bus weer hebben ingeleverd.

We kijken terug op een ontzettend leerzame en betekenisvolle reis. Naast dat je echt iets kan betekenen voor mensen in nood, heeft deze reis ons ook opnieuw doen beseffen dat leven in vrede en veiligheid niet vanzelfsprekend is, ook al denken we dat in Nederland soms wel. Oekraïne ligt op twee dagen rijden van ons vandaan en we zullen ons keer op keer moeten inzetten voor het behoud onze vrijheden en idealen. 

Als je de tijd en ruimte hebt om deze reis ook te maken: we raden het je van harte aan! Graag bedanken we Keep Them Warm voor de fijne begeleiding tijdens de reis en alle donateurs voor het mogelijk maken van deze trip.