Trip 49 - September 2025

Op zaterdag 20 september 2025 ben ik vertrokken met de reeds door mezelf ingezamelde goederen (hoofdzakelijk medisch materiaal, voeding, dierenvoeding en dekens) richting het noorden van Nederland om mijn busje verder te laden tot er geen speld meer in te krijgen valt. De volgende dag ben ik aangekomen aan een magazijn in Medyka, wat op een steenworp van de grens met Oekraïne ligt, en daar de goederen afgeleverd waar men met het nodige enthousiasme in ontvangst hebben genomen.

Van daar ben ik vertrokken naar de Hope Shelter in Przemyśl waar ik enkele dagen meegedraaid heb met de andere vrijwilligers. Het was op z’n zachts gezegd een heel leerrijke ervaring hoe verschillende ngo’s zeer goed met elkaar kunnen samen werken om de Oekraïnse bevolking te helpen.

Ik heb daar vooral meegeholpen met het logistieke gedeelte en was men blij dat ik zelf een busje had die mee ingezet kon worden. Zo heb ik regelmatig mee vluchtelingen aan de grens opgehaald en vluchtelingen aan het station afgezet. Het station van Przemyśl is een oud station met zeer veel trappen en konden de vluchtelingen best wat hulp gebruiken met hun zware koffers.

Maar even goed samen met de andere vrijwilligers een kleine maaltijd mee bereiden voor de vluchtelingen op een dag waar er een tiental zijn aangekomen nadat ze urenlang hebben aangeschoven aan de grens. Dit werd zeer goed onthaald en wij werden na de maaltijd door de vluchtelingen weggestuurd want zij stonden erop om de afwas te doen.

Op donderdagochtend was het tijd om bij de Hope Shelter enkele vluchtelingen op te halen die ik gebracht heb naar de “Bundesamt für Migration und Flüchtlinge” in Neumünster. Het betrof een zeer leuk, warm en sympathiek jong gezin van 4 uit Sumy dat al hun bezittingen door de gevolgen van de oorlog zijn verloren en besloten hebben om Oekraïne te verlaten in het belang van hun zeer jonge kinderen. Een kinderwagen, twee koffers en twee rugzakjes was al wat ze nog hadden...

Zij hebben onderweg naar Neumünster de nacht doorgebracht in een familiekamer van het Kardamon Hotel in Żary, Polen, net voor de Duitse grens. Daar aangekomen was het voor een dergelijk jong gezin aangewezen om een maaltijd te nuttigen op de hotelkamer. Ik had een grote pizza voor ons drie besteld en tijdens de maaltijd, die overigens goed gesmaakt werd, kwam hun aangrijpend verhaal naar boven. De volgende ochtend na het ontbijt reden we vervolgens verder naar hun bestemming maar niet voor ze een foto konden nemen van hen zelf samen met hun chauffeur ;-) Ik zal hen vooral blijven herinneren als een zeer warm, sympathiek en hecht gezin.

Oleksandr en Olga, ik wens jullie het allerbeste met jullie leuke kinderen Zahar en Jeva. Ik hoop vooral dat jullie nu wat rust kunnen vinden.

Bij deze wil ik ook graag de stichting Keep Them Warm bedanken voor de fantastische organisatie van dit alles.