Rit 53 - december 2025

Afgelopen december heeft penningmeester Niels samen met zijn studiegenoten Jelmer en Tiyago een rit gemaakt naar Przemyśl, net voor de kerst. Zij brachten een bus vol hulpgoederen, waaronder een speciale krik waar al maanden vraag naar was. Onderweg naar de grens deden zij ook Wrocław en Krakau aan. Ondanks de intensieve rit konden zij daar toch genieten van de sfeervolle kerstmarkten.

In Przemyśl aangekomen namen zij twee oudere mensen mee richting Duitsland, een man die slecht ter been was en een moeder met haar twee dochters. Ondanks de taalbarrière kregen zij gelukkig hulp van twee Oekraïense medestudenten die als tolk konden optreden. Dit hielp enorm bij de communicatie en bij het opbouwen van een band tijdens de rit.

Eenmaal aangekomen in Duitsland was het afscheid nemen dan ook niet makkelijk voor de drie heren. Toch reden zij met een voldaan gevoel de feestdagen in, terugblikkend op de introspectie en betekenis die deze bijzondere reis hen had gebracht.eft. Hij hoopt vooral dat hij in de EU de kans krijgt om goed voor zijn grootmoeder te kunnen zorgen en ook kan studeren. Toen de trein aankwam was er een volgende uitdaging, grootmoeder op de trein krijgen. Om de trein in te stappen moet je toch drie stevige treden overbruggen. De kleinzoon tilde vanuit de trein de rolstoel met grootmoeder erin omhoog en ik aan de handvaten op het perron omhoog en zo de trein in getild. Wat deze 16 jarige allemaal op zijn eentje doet voor zijn grootmoeder in hun vlucht voor het oorlogsgeweld heb ik geen woorden voor en heeft mij diep geraakt... Chapeau is het minste wat je kunt zeggen wat deze jonge kerel allemaal op zichzelf presteert en gelijk de zorg voor zijn grootmoeder op zich neemt. Maar het had vooral niet gehoeven door het zinloos oorlogsgeweld...